Test szybkości czytania: ile słów na minutę czytasz?

Każdego dnia roboczego Ana wsiada do pociągu o 7:40. Podróż do miasta trwa dwadzieścia pięć minut i przez lata Ana spędzała ją na przewijaniu wiadomości. Do pracy docierała lekko zmęczona, choć jeszcze nic nie zrobiła.

Zeszłej wiosny jej sąsiad, emerytowany nauczyciel geografii pan Zieliński, zostawił pod jej drzwiami książkę z karteczką: „Za dobra, żeby stała u mnie na półce”. Była to powieść o rodzinie latarników z wietrznej wyspy na północy.

Ana wrzuciła ją do torby głównie z grzeczności. W poniedziałek przeczytała cztery strony i zasnęła z głową przy szybie. We wtorek jedenaście. W czwartek zauważyła, że cieszy się na ten pociąg, a tak nie było nigdy wcześniej. Zaczęła nosić w książce ołówek i podkreślać zdania, które chciała zapamiętać. Zwykle były to krótkie zdania o morzu.

Powieść miała 312 stron. Ana nigdy nie czytała długo, ale czytała prawie codziennie, a strony przybywały szybciej, niż się spodziewała. Niektórych wieczorów zabierała do łóżka książkę zamiast telefonu.

W szary piątek w maju pociąg dojechał do miasta akurat wtedy, gdy zaczynała ostatni rozdział. Zamiast biec do biura, usiadła na ławce na peronie i przeczytała ostatnie dziewięć stron, a obok niej płynął tłum ludzi. Potem zamknęła książkę, posiedziała chwilę bez ruchu i się uśmiechnęła.

W weekend oddała powieść panu Zielińskiemu z własną karteczką. Było na niej napisane: „Co mam przeczytać teraz?”. Odpowiedział całym pudłem książek.